تبليغاتX
آيينه نگاه - ”انسانيت“ به مثابه غايت فى نفسه

آيينه نگاه
درباره فلسفه و فرهنگ
”انسانيت“ به مثابه غايت فى نفسه

پيشنهادى برای ترجمه فرمول دوم بنياد مابعدالطبيعه اخلاق

كامران فلاح

 ۱

ترجمه آثار فلاسفه، مانند تفاسيرى كه بر فلسفه آنان مى‌نويسند، محل تغيير و تصحيح است. هر شرح و تفسير جديدى مى‌كوشد تا بر جنبه هاى تاريك تفكر يك فيلسوف پرتوى افكند يا فهم گذشته ما را از او مورد ارزيابى مجدد قرار دهد. در هر حال، اگر نويسندگان اين شروح و تفاسير در كار خود توفيقى يافته باشند، مى‌توانند مترجمين را به تجديد نظر در ترجمه هاى قبلى شان بكشانند، زيرا ممكن است شرحى جديد نشان دهد كه مفهومى‌محورى در يك اثر بد ترجمه شده، غلط يا نارسا باشد. بنابراين، مطالعات جديد درباره كل انديشه يك فيلسوف يا قسمتى از افكار وى ممكن است ما را ملزم به تجديد نظر در ترجمه هاى گذشته خود از آثار وى كند.

در اين مقاله به طور خاص خواهم كوشيد تا نشان دهم كه ترجمه فارسى كتاب پر ارزش الن وود، انديشه اخلاقى كانت[1]، به عنوان مطالعه اى جديد و مهم در فلسفه اخلاق كانت، به عرضه ترجمه هايى دقيق تر از آثار اخلاقى اين فيلسوف كمك خواهد كرد. به اين منظور، توجه خود را معطوف به فرمول انسانيت به مثابه غايت فى نفسه[2] (FH) در اولين اثر دوران بلوغ فكرى كانت در باب اخلاق، يعنى بنياد مابعدالطبيعه اخلاق[3] (1785) خواهم كرد؛ سپس به تعبير وود از اين فرمول در انديشه اخلاقى كانت، و نتايجى كه اين تعبير براى ترجمه اين فرمول دارد، خواهم پرداخت.

ادامه مقاله را در برکه بخوانید

+نوشته شده در شنبه یازدهم خرداد 1387ساعت14:17توسط ح .م . سروستاني |