آيينه نگاه

کتاب هایی در فلسفه اخلاق

فلسفة اخلاق
نگارش: جيمز ريچلز
مترجم: آرش اخگري
جزئيات بيشتر >>

نظريه اخلاقي كانت
نگارش: سر دبليو ديويد راس‌
ترجمه: محمدحسين‌ كمالي‌نژاد
جزئيات بيشتر >>

داوري اخلاقي
نگارش: هكتور زاگال‌ - خوزه‌ گاليندو
ترجمه: دكتر احمدعلي‌ حيدري‌
جزئيات بيشتر >>

ارزش هاي اخلاقي در عصر علم
نگارش: ‌‌پل‌ روبيژك‌
ترجمه: نفيسه‌ و محبوبه‌ ساطع‌
جزئيات بيشتر >>

تاريخچه فلسفه اخلاق
نگارش: ‌‌اَلِسدر مك‌اينتاير
ترجمه: دكتر انشاءالله رحمتي
جزئيات بيشتر >>

فلسفه اخلاق
نگارش: ‌‌ويليام‌ كي. فرانكنا
ترجمه: انشامالله رحمتي
جزئيات بيشتر >>

علم اخلاق اسلامي
نگارش: علامه‌ مولي مهدي‌ نراقي‌
ترجمه: دكتر سيد جلال الدين مجتبوي
جزئيات بيشتر >>

علم اخلاق اسلامي ( سه جلدي )
نگارش: ‌‌علامه‌ مولي مهدي‌ نراقي‌
ترجمه: دكتر سيد جلا الدين مجتبوي
جزئيات بيشتر >>

+نوشته شده در دوشنبه سی و یکم فروردین 1388ساعت4:10توسط ح .م . سروستاني |

کتاب «اراده معطوف به قدرت» مجعول است

ایرج قانونی که مشغول ترجمه کتاب «نیچه» اثر ‌هایدگر است، اظهار داشت که کتاب «اراده معطوف به قدرت» اثر واقعی نیچه نیست. ایرج قانونی در گفت‌وگو با مهر گفت: جلد اول کتاب نیچه به‌زودی توسط نشر آگه منتشر می‌شود و هم‌اکنون مشغول ترجمه جلد دوم این کتاب هستم. وی در ادامه افزود: همچنین به ترجمه مجموعه‌ای از آخرین دست‌نوشته‌های نیچه پرداخته‌ام که از میان سه‌جلد از دست‌نوشته‌های نیچه باعنوان «میراث نیچه» انتخاب شده‌اند؛ مجموعه‌ای که توسط دو ایتالیایی به نام‌های مازینو مونتیرانی و جرجیو کولی ویرایش شده است که این اثر کامل‌ترین ویرایش از دست‌نوشته‌های13جلدی نیچه است که با ملحقات، 15 جلد می‌شود. این مترجم آثار فلسفی سپس گفت: کتاب ‌هایدگر مبتنی بر کتاب «اراده معطوف به قدرت» است در صورتی که این کتاب توسط خواهر نیچه طوری که مورد قبول حزب نازی واقع شود دستکاری شده است و اثر واقعی نیچه نیست. البته نگارش کتابی با عنوان «اراده معطوف به قدرت» تا سپتامبر 1888 در دستور کار نیچه قرار داشت اما وی از این تاریخ به بعد تغییری در طرح‌هایش داد و از آن پس اثر بزرگ خود را همواره «باز ارزیابی همه ارزش‌ها» می‌خواند و نه «اراده معطوف به قدرت». او از این پس حتی با تمهیداتی متفاوت با آنچه پیش‌تر برای «اراده معطوف به قدرت» در نظر داشت طرح خود را سامان داد. وی در ادامه گفت: در هر حال با توضیحی که ویراستاران فوق‌الذکر می‌دهند در نهایت او در پاییز1888 برای همیشه دست از طرح‌های خود برای تهیه کتابی موسوم به «اراده معطوف به قدرت» کشید. بسیاری از جمله دریدا، آنجا (در کتاب درباره روح )که به تفسیر ‌هایدگر از تراکل اشاره می‌کند، اظهار می‌دارد که دشوار بتوان تفسیر او را تفسیر خواند. به عبارت دیگر تفسیر نیچه تقریبا همواره ورای تفسیر است. بالطبع این امر در مورد تفسیر ‌هایدگر از نیچه هم صدق می‌کند. ایرج قانونی در خصوص‌ هایدگر افزود: او یک مفسر معمولی نیست بلکه متفکر بزرگی است که تفسیر می‌کند و به عنوان متفکر تفسیر می‌کند. در اصل او نیچه خاص خودش را تفسیر می‌کند که درعین حال نیچه‌ای است که با سیستم فکری او نسبت وثیقی دارد. کسانی که می‌خواهند بدانند خود نیچه کیست، می‌توانند به تفاسیر ضعیف‌تر که به آنها تفسیرهای امین می‌گویند - که از نظر من تفسیرهای بی‌اهمیت و به همین دلیل قابل اغماض‌اند- یا خود آثار نیچه، مراجعه کنند. به هر حال برای آنکه امکان رجوع به یکی از آثار مرتبط با موضوع بسیار مهم اراده معطوف به قدرت مطرح در این اثر فراهم شود، آخرین دست‌نوشته‌های نیچه را ترجمه کردم.

منبع : کارگزاران

+نوشته شده در چهارشنبه بیست و دوم خرداد 1387ساعت11:47توسط ح .م . سروستاني |

«نصيرالدين طوسي، فيلسوف گفتگو»

نقد و بررسي كتاب «نصيرالدين طوسي، فيلسوف گفتگو»، پنج شنبه بعدازظهر 13 ديماه، با حضور دكتر غلامحسين ديناني، دكتر يوسف نوظهور و دكتر حسن اكبري در نقد کتاب روشن برگزار شد. ابتدا دكتر حسن اكبري سخن خود را با سئوال از انگيزه نوشتن اين كتاب آغاز نمود.

دكتر ديناني در پاسخ به اين سئوال گفت: «طوسي يكي از بزرگاني است كه ناشناخته مانده است و از شخصيت‌هايي است كه در فرهنگ ما نقش بنيادي داشته، آن هم به چند دليل: يكي دلايل سياسي است كه اگر خواجه نبود، شايد سرنوشت كشور ما اين نبود. او با تدبيرش حكومت عباسي را سرنگون كرد. دليل ديگر، ابعاد علمي اوست. او در فلسفه كتاب تجريد الاعتقاد را نوشت كه تاكنون 800 شرح بر آن نگاشته‌اند. خواجه با اين اثر، مردم را از خرافات نجات داد و به عقلانيت دعوت نمود. انگيزه من از نوشتن اين كتاب، تجريدالاعتقاد طوسي مي‌باشد».

دكتر نوظهور ديگر سخنران اين نشست در ابتدا، نگارش اين اثر را تبريك گفت، چرا كه قرن هفتم هجري يكي از زواياي تاريك تاريخي و فرهنگي ماست و اميد است با انتشار اين آثار،اين زوايا، آشكار و روشن شود.

دكتر اكبري نيز به همدلي دكتر ديناني در اين كتاب با افكار و اعمال خواجه اشاره كرد و گفت: «نقد خواجه در واقع نقد انديشه‌هاي استاد است. دكتر ديناني در اين اثر معتقد است كه براي ورود به فلسفه در عالم اسلام، بايد از مدخل كلام وارد شد و اين امر مبين اين است كه ايشان به تمايزي بين كلام و فلسفه قائلند، اما سخن اساسي اين است كه فلسفه چه تفاوتي با كلام دارد؟ دكتر ديناني در كتابش بيان داشته كه خواجه فلسفه اسلامي را نجات داد و كلام را فلسفي كرد، اما بر عكس آن هم متصور است كه خواجه فلسفه را تبديل به كلام كرد. خواجه نصير در اين قضيه بسيار موثر است.خواجه در شرح اشارات، فيلسوفانه عمل مي‌كند و در رفتار سياسي هم يك سياستمدار است. من از استاد يك سئوال دارم و آن اينكه آيا به نظر ايشان، انديشيدن يك عمل، است؟».

دكتر ديناني در پاسخ گفت: «كلام، فلسفه نيست و فلسفه هم كلام نيست، اما بيشتر مسائل كلامي، فلسفي است و برعكس. فرق بين فلسفه كلام در روش است، نه در محتوا. خواجه يك فيلسوف است و روش فلسفي‌اش عقلاني است.خواجه يك ايراني متفكر است و مي‌داند چه كار مي‌كند. اگر خواجه نبود، مكتب شيراز نبود و ملاصدرا هم به وجود نمي‌آمد».دكتر ديناني ادامه داد: «خواجه ريشه اشعريت را خشكاند. او كلام را از انحطاط نجات داد. تشيع را نجات داد. خواجه به تمام معنا يك فيلسوف است و به آساني مي‌توان گفت كه اهل گفتگوست».

گزارش مفصل اين جلسه را در شمارة بعد خواهيد خواند.

زينب واعظ محرابي

منبع :اطلاعات حکمت و معرفت

+نوشته شده در شنبه یازدهم اسفند 1386ساعت13:40توسط ح .م . سروستاني |

فردریک جیمسن؛ مارکسیسم، نقد ادبی و پسامدرنیسم

کتاب "فردریک جیمسن؛ مارکسیسم، نقد ادبی و پسامدرنیسم" نوشته آدام رابرتس و ترجمه وحید ولی زاده در 224 صفحه و 1100 نسخه توسط نشر نی منتشر شد.

خبرگزاری مهر - گروه فرهنگ و ادب: هدف این کتاب فراهم آوردن مقدمه ای موجز و قابل فهم بر اندیشه های جیمسن و نیز تبیین تاثیر تعیین کننده او بر فهم مخاطب از مطالعات ادبی و فرهنگی معاصر است.

فردریک جیمسن را منتقدی خوانده اند که احتمالاً مهمترین منتقد فرهنگی انگلیسی زبان معاصر است. تحلیلهای او دامنه نامتعارفی دارد و همه حوزه ها را از معماری گرفته تا داستانهای علمی - تخیلی، از رمان قرن نوزدهم تا سینما و از فلسفه تا هنر تجربی آوانگارد در بر می گیرد.

در کتاب آدام رابرتس مفاهیم اصلی مورد نظر جیمسن به ترتیب زمانی مورد بحث قرار گرفته اند تا مسیری که طی آن جیمسن سنت نظری غنی ای را بسط داده است، روشن شود. پس از فصولی که به این مفاهیم پرداخته اند، فصلی با عنوان "پس از جیمسن" آمده است که به تاثیر این نظریه پرداز آمریکایی بر جهان نقد، نظریه و فلسفه اختصاص دارد.

دو اصطلاح کلیدی "مارکسیسم" و "پسامدرنیسم" - که برای درک دلیل اهمیت جیمسن و تاثیر او بر مطالعات فرهنگی و ادبی باید آنها را به خاطر داشت- در فصلهای 1، 2 و 6 کتاب رابرتس به تفصیل شرح داده شده و فصل سوم کتاب هم به زمینه روانکاوانه کار جیمسن در آثار فروید و لاکان می پردازد.

رویکرد انتقادی و نافذ جیمسن در یافتن نکات جالب و با ارزش در مطالب ظاهراً شنیع که امکان پی بردن به ژرفاهای پنهان متن را از طریق ظاهر آن فراهم می آورد - به ویژه در یکی از مشهورترین آثارش "ناخودآگاه سیاسی" - کانون بررسی فصل 4 کتاب رابرتس را تشکیل می دهد.

نویسنده در فصل پنجم کتاب در مقاله ای با عنوان "مدرنیسم و اتوپیا" به شیوه روایت جیمسن از این دو مقوله (مدرنیسم و اتوپیا) پرداخته و در فصل بعدی نیز همان طور که گفته شد، مفهوم پسامدرنیسم از نگاه جیمسن در مقاله ای با عنوان "پسامدرنیسم یا منطق فرهنگی سرمایه داری متاخر" مورد بحث قرار گرفته است.

فصل هفتم و پایانی کتاب رابرتس نیز به رویکرد متفاوت جیمسن به سینما در مطلبی با عنوان "نشانهای امر روئیت پذیر و زیبایی شناسی ژئوپولیتیک" اختصاص دارد.

منبع : " خبرگزاری مهر "

+نوشته شده در شنبه یازدهم اسفند 1386ساعت13:27توسط ح .م . سروستاني |