تناقض اين عنوان ، نماياننده ي يكي از تناقض ها در جامعه ي امروز ما ست . برابر يكي از تعريف ها ،  زبان مخفي عبارت است از : " مجموعه ي كلمات و عباراتي كه گروهي خاص آن را به كار مي برند و فهمش براي ديگران مشكل است . " ( فرهنگ لغات زبان مخفي – ص 6 ) كساني كه اين زبان را به كار مي برند – چه قانون گريزان و چه مخالفين هنجارهاي جامعه – به شكلي قصد دارند افكار و مقاصدشان را از ديگران پنهان كنند ؛ ديگراني كه از ديد آنها نامحرم اند.

    داشتن زباني خاص كه پر رمز و راز باشد و فقط آشنايان از آن سر درآورند ، البته خاصّ اين گونه زبان نيست بلكه در حرفه ها و گروه هاي ديني و سياسي هم به شكلي ناخواسته از گونه اي مشابه زبان مخفي استفاده       مي كنند كه ناآشنايان با آن گروه ها نمي توانند از آن سردرآورند.

    زبان مخفي را در اصل يك زبان مستقل نمي دانند ؛ بلكه يكي از شكل ها و گونه هاي هر زبان معيار به شمار       مي آورند. زباني كه عمدتاً در حوزه ي واژگان و تا حدّي اصطلاحات و عبارت هاي فعلي ابداع مي كند. نكته جالب اين است كه بخشي از اين واژه ها به سبب كثرت استعمال به زبان مردم كوچه و بازار راه پيدا مي كند و جزئي از زبان معيار مي شود. و اين را يكي از راه هاي افزايش واژگان هر زبان و گسترش معنايي واژگان متداول دانسته اند. ( فرهنگ لغات زبان مخفي – ص 7 ) امّا امروزه به سبب افزايش نفوذ رسانه ها ، در مواردي كه از اين زبان در برنامه هاي نمايشي يا انواع ديگر استفاده مي كنند بر سرعت تبديل اين گونه ي زباني به زبان معيار       افزوده اند.

    كاربرد اين زبان با واكنش هاي محافظه كارانه اي هم مواجه مي شود.به هر حال در همه ي زمينه ها – هنري ، اجتماعي ، و هر آنچه به عموم مردم مربوط مي شود – اين مخالفت ها با آنچه نوپديد است وجود داشته و خواهد داشت. تصور نمي كنم نسلي كه خود امروز هنجار شكني مي كند در آينده موافق هنجار شكني نسل بعد از خود باشد. همان گونه كه هيچ انقلابي و اصلاح طلبي در جهان نبوده است كه در آنچه خود برپا كرده است ، تحمّل انقلاب و يا اصلاحات اساسي داشته باشد. مخالفين ابداعات زباني و ادبي و هنري ؛ و حتّي مخالفين مدهاي جديد پوشش و آرايش ، مطمئناً فراموش نكرده اند كه روزگاري خود به مخالفت با گذشتگانشان برخاسته اند و در همه ي اين زمينه ها به راهي ديگر رفته اند. اگر كساني جز اين مي انديشند نگاهي به عكس هاي جواني خود و پدران و مدرانشان بيندازند . راستي كسي هست كه مخالف واقعي بودن اين تغيير و تحوّل باشد ؟

   زبان نيز همانند ديگر پديده هاي زندگي ما تحوّل پذير است . شايد تحوّل زبان ناگزيرتر از ديگر زمينه ها باشد ، چرا كه هم با زندگي مادّي ما و هم با زندگي معنوي و انديشه ي ما ارتباط دارد. زندگيي ، جاري و متحوّل است پس در زبان ما نيز تحوّل ايجاد مي كند ؛ چه كساني بپسندند و چه نپسندند.

   امّا اين همه به اين معنا نيست كه هر تحوّلي درست و ماندگار است . در زبان ، هر آنچه به مذاق اهل زبان خوش بيايد به كار مي رود و باقي فراموش مي شود . پس نگران نباشيم ، داور اصلي همه ي ما هستيم كه در گذر زمان رأي خود را درباره ي ماندگاري گونه هاي زباني مي دهيم.رأي ما كاربرد ماست از آن گونه ها.

    حال بايد ديد چه شده است كه زبان مخفي برخلاف طبيعت ابداع آن و هدفي كه از ايجادش داشته اند بسرعت به عرصه ي عمومي جامعه راه پيدا كرده است و البته ديگر مخفي نيست و در اصل به زبان معيار بدل شده است . اين تبديل به كمك رسانه هايي چون اي – ميل ، پيام كوتاه (S . M . S ) و گفتگوي همزمان اينترنتي  كه عمدتاً به صورت نوشتاري صورت مي گيرد رواجي در نوشتار هم يافته است . محاوره هاي جديد كه به شكل صوتي نيست و با استفاده از خط – كه بيشتر هم به خط لاتين است – صورت مي گيرد در حال ايجاد گونه اي از زبان است كه نه كاملاً محاوره اي است و نه كاملاً نوشتاري. گونه ي جديد بينابين اين دو گونه است  ؛ شايد اين گونه ي زباني روزي ادبيات خود را هم به دنبال داشته باشد .

                                                                                            13 / 9 84    ح.م.سروستانی